Een Liebster Award, pet peeves en muziek

Ik kreeg vorige week een tweede Liebster Award van de lieve Laetitia a.k.a. Miss Deadline. Laetitia omschrijft zichzelf als een laatbloeier op zoek naar liefde, lef en levenslust. Ze blogt in alle eerlijkheid over het leven zonder filter, over verloren jaren en gemiste kansen, Insta-afgunst en Facebook-jaloezie. En open, eerlijke bloggers hebben bij mij altijd een streepje voor. Omdat ik rond Nieuwjaar al eens een Liebster Award in ontvangst mocht nemen (die virtuele kast puilt uit met die twee awards, jongens, just stop it already), ga ik niet nog eens mensen nomineren. Máár ik was wel heel vereerd door de nominatie en wil dus wel graag Laetitia’s vragen beantwoorden. En ja, jullie weten ongetwijfeld ook niet wat jullie met je leven aan moeten als jullie niet nog meer ongelooflijk boeiende feiten over mijn al even boeiend leven te weten komen. Dus here goes…

1. Als je terug door de tijd zou kunnen reizen, welke historische gebeurtenis zou je dan persoonlijk willen bijwonen of beleven?

Moeilijk! Ik ben wel altijd geïnteresseerd geweest in de Tweede Wereldoorlog (mijn zus en ik zijn respectievelijk op citytrip geweest naar Berlijn, Amsterdam en Krakau, zegt genoeg, denk ik) dus misschien Bevrijdingsdag? De opluchting die toen in de lucht hing, is denk ik moeilijk te vatten.

2. Wat is je favoriete ijssmaak?

Chocolade. Saai hé? Als het heel warm is ook wel meloen. Of van die sorbetijsjes.

3. Als je een dag zou kunnen leven als een personage uit een boek of film, wie zou je dan willen zijn en waarom?

Hermelien Griffel, want iets met toveren en Rupert Grint kussen. En ik ben tenminste zeker dat die goed staat met kort haart, nu nog een bril!

4. Wat is voor jou het beste gevoel ter wereld?

Op reis vertrekken. Het idee dat je een paar dagen of weken heel de tijd totaal nieuwe indrukken gaat opdoen en jezelf even helemaal op de eerste plaats mag zetten. 

5. Als je nog maar één blogartikel zou mogen schrijven, waar zou dat dan over gaan?

Ik denk dat mijn blog sowieso wel ooit tot een einde komt (als ik eindelijk eens aan een deftig lief geraak), dus dat dan? Het Grote Verhaal over de Zoektocht die ten einde is? Niet dat dat van mij direct hoeft te gebeuren, hoor, jullie zijn nog niet van me af. (Lezerspubliek juicht in koor.)

Omdat ik vond dat ik me er wel heel gemakkelijk vanaf had gemaakt, vond ik dit de ideale gelegenheid om een aantal tags van medebloggers over te nemen (lees: jullie te vervelen met nog meer random feiten over mij). Klopt, ik krijg mijn blog niet eens meer rond met mijn datingleven en moet onderwerpen bij anderen oppikken. Ik moet echt dringend op Happn. Maar goed, naar aanleiding van Talitha’s pet peeves bedacht ik me dat ik eigenlijk ook best snel op mijn paard zit. Voer voor een uiterst originele blogpost, denk ik dan! Mijn personal pet peeves from hell:

  • Roltrapmuilers: bij voorkeur doen ze dat dan ook aan de linkerkant van de roltrap a.k.a. de kant waar gehaaste mensen graag willen doorlopen omdat ze maar vijf minuten hebben tussen hun twee treinen. Laat mij door en for the love of God show your love elsewhere.
  • Muziekkenners’ die de recensies van De Morgen en De Standaard klakkeloos napraten. Gewoon niet doen. Bedankt.
  • ‘Filmkenners’ die je filmkeuze meteen bekritiseren. Ja, ik ben gisteren naar Fifty Shades Freed gaan kijken en ja, dat was echt heel slecht en ik heb zeven keer de slappe lach gehad met de acteerprestaties (waarvan twee tijdens een seksscène, ik weet niet of dat hun bedoeling was). Mijn vriendin en ik hebben wel drie keer tegen elkaar gezegd: “Jezus, gaan ze eigenlijk nog poepen of hoe zit het? Of denken ze dat de mensen voor het verhaal komen?” Maar ik wou hem wel zien, oké? Ga lekker zeiken over een prestigieuze Oscarnominatie en laat mij met rust.
  • Het gangpad tussen twee treincoupés waar vijftien mensen als sardienen in een blik op elkaar gepropt staan. En dan iemand die zich van de ene coupé naar de andere een weg probeert te banen, want JA MENEER, ALS DAAR PLAATS WAS, DAN ZOUDEN WIJ HIER ALLEMAAL STAAN, JA.
  • Controleurs die net op dat moment komen controleren.
  • De NMBS en De Lijn in het algemeen. Pretty please, vervoersmaatschappijen, laat het over aan mensen die er iets van kennen, a.k.a. de MIVB.
  • Bed & breakfasts. En de reden waarom kom je ooit nog wel eens tegen op mijn blog. Oh, en het gezever over streekproducten in die B&B’s. Fine voor kaas of zo, want dat wordt effectief in je streek gemaakt, maar streekchoco? Planten jullie die cacaobonen zelf? Besides, Nutella is er al jaren mee bezig hun product te perfectioneren. Ik denk dat dat een reden heeft?
  • Mijn iPhone-batterij die niet tegen de kou kan en van 83% zakt naar 1% en dan uitvalt. HAHAHAHA, ja, want als het koud is, wil je natuurlijk niet bellen.
  • Mopje, ik haat bellen. Bellen is nog zo’n pet peeve. Ik bedoelde Whatsapp’en.

Oké, nu we toch bezig zijn, bij Irene zag ik onlangs ook een song challenge. Ik neem hem niet helemaal over (ik ben nu toch al bezig met cheaten, dus ik kan er maar beter mee doorgaan), maar bij deze: een inzicht in mijn muzieksmaak.

  • Mijn favoriete liedje: Oké, ik twijfel tussen No Sound But The Wind van Editors en Awake My Soul van Mumford And Sons. Een van die twee dus.
  • Een liedje dat me verdrietig maakt: About Today van The National. Dat gaat over twee mensen die uit elkaar groeien en dat vind ik nog steeds een van de ergste en meest machteloze situaties ooit. Oh, en ook I Need My Girl van The National, maar vooral omdat ik dat zo mooi vind eigenlijk.
  • Een liedje dat me blij maakt: September van Earth, Wind and Fire. Een vriendin van mij en ik zijn allebei jarig op 23 september en dus zingen we altijd ‘the 23d night of September’, haha. Mouth of the River van Imagine Dragons ook wel omdat dat toevallig vaak op shuffle stond in de eerste week op mijn nieuwe job, net toen ik op het plein van ons pand aankwam en ik kreeg dan altijd zo’n soort ‘hallelujah’-gevoel of zo (my God, straks word ik echt nog zo’n workaholic millennial).
  • Een liedje dat me aan iemand doet denken: Ik vind mensen die mij nieuwe muziek leren kennen sowieso geweldig (nr. 1 reason why Rambo and I are still going strong). (No One Knows Me) Like the Piano van Sampha doet mij sowieso aan hem denken omdat dat het eerste liedje (van vele) was dat hij mij ooit doorstuurde. Hetzelfde geldt voor La Loi de Murphy van Angele, maar dan voor een iets recentere date (ik loop wat achter, oeps). The Man Who Can’t Be Moved van The Script doet mij dan weer aan een vriendin denken. En Dromen Zijn Bedrog van Marco Borsato ook. Ja, ik heb rare vrienden.
  • Een liedje dat me aan een plek doet denken: No Sound But The Wind van Editors aan Pukkelpop. En aan hoe gelukkig ik daar was. Maar echt, jongens, is ’t al zomer?
  • Een liedje dat me aan een periode doet denken: Alles van de Jonas Brothers aan mijn middelbare schoolperiode #sorrynotsorry.
  • Een liedje waar ik ieder woord van ken: Zie het antwoord hierboven, hahaha. En alles van Bazart. Oh ja, en New Rules van Dua Lipa, want heldin.
  • Favoriet liedje van dit moment: La Loi de Murphy van Angele (en ik ga haar zien op Couleur Café, ja ja ja!)
  • Een guilty pleasure-liedje: Stan Van Samang is mijn ultieme guilty pleasure, haha!
  • Een liedje dat mij omschrijft: Walking the Wire van Imagine Dragons. “If you’re afraid of falling then don’t look down. We took the step and we took the leap and we’ll take what comes, take what comes.” Ja, ja, cliché, commercieel en fake deep, I know. Maar de boodschap past wel heel erg bij mij: risico’s durven nemen, mezelf uitdagen en aanvaarden wat er op mijn pad komt (sorry, ik ga nu even yoga doen met Ingeborg, doei).

Excuses voor de ontzettend lange blogpost, but do amaze me met jullie muziektips, pretty please! (Of pet peeves, als je het echt niet kunt laten.)

20 gedachten over “Een Liebster Award, pet peeves en muziek

Voeg uw reactie toe

  1. Aaah supertof dit! Leuk om je antwoorden op mijn vragen te lezen en van die pet peeves herken ik wel heel veel. Vooral van de trein en de roltrap, man wat kunnen mensen dom doen!
    Ik moest wel blozen hoor, van het lieve stukje dat je over mij en mijn blog schrijft, heel lief. Bedankt!

    Liked by 1 persoon

  2. Als aanvulling op je roltrapverhaal: van die mensen die 1 stap van de roltrap af stil blijven staan om rustig om zich heen te kijken welke kant ze op moeten, terwijl alle volgende mensen er soortvan tegenaan botsen. Voor muziektips moet je niet bij mij zijn. Ik luisterde al naar Justin Bieber voor het soortvan sociaal geaccepteerd werd.

    Liked by 2 people

  3. Ik ben dol op dit soort feitjes! Vooral die pet peeves heb ik met plezier gelezen. De overvolle treincoupés en bussen zijn ook niet mijn grootste hobby 😉 Ik vind het vooral irritant als mensen dan echt tegen je aan komen staan, waardoor je bijna je buik moet inhouden om nog een beetje private space te hebben. Bellen is ook niet mijn hobby. Doe mij maar een appje of e-mail. Lekker snel en minder ongemakkelijk 😉

    Liked by 1 persoon

  4. Hihi ik ben toevallig nu aan het appen met een jongen en hij heeft mij muziek van The Strokes aangesmeerd! Ga ik heel goed op hahaha. Zelf houd ik enorm van James Bay!!

    Like

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

w

Verbinden met %s

Blog op WordPress.com.

Omhoog ↑

%d bloggers liken dit: