De hotelnacht

Ik haalde het in de vorige post al aan, maar een paar weken geleden ging ik dus op hotel met Rambo. Het idee dat ik van die nacht had, valt vrij snel samen te vatten: seks, gin tonics, seks, filmpje kijken, seks in het bubbelbad, royaal ontbijten en seks. Laat ons zeggen dat dat scenario iets anders uitdraaide. Het ontbijt was royaal, maar daar kon ik nog niet eens ten volle van genieten. Maar goed, ik loop vooruit op de feiten.

De avond begon goed (hallo luidruchtige hotelseks) en ik besloot nooit meer uit dat goddelijke bed te komen. Na afloop keken we onder het gezelschap van een paar gin tonics loom naar Into The Wild, die hij uitkoos maar niet zo goed vond. De film bracht hem blijkbaar wel in een weemoedige stemming, want voor ik het wist, was ik in een serieus gesprek beland. Over zijn ex, over hoe sucky hij het eigenlijk vindt om alleen te zijn en over allerlei andere zaken waarvan hij het niet zou appreciëren als ik ze zou delen met the interwebz.

“Dit kan echt alleen mij overkomen: je hele maaginhoud eruit kotsen onder het toeziend oog (nu ja, luisterend oor) van je fuckbuddy.”

Ik kreeg ineens een andere kant te zien van Rambo en wist niet zo goed wat ik daarmee aan moest. Ik luisterde, probeerde me in zijn situatie te plaatsen en luisterde nog meer – tot het opeens drie uur ’s nachts was (en de mood voor nog meer seks helaas helemaal verdwenen was). Normaal gezien zijn we allebei niet zo’n spooners en al helemaal niet als ik de grote lepel moet zijn (hallo, hij is de man en hij is dan ook nog eens 1m90), maar ik had zo met hem te doen dat ik vroeg of hij wilde spoonen – een voorstel dat hij al na een milliseconde aanvaardde.

De wekker ging vijf uur later – auwtch – en aangezien we allebei niet echt ochtendmensen zijn, lieten we elkaar maar wat gerust. Ik stapte uit bed en voelde me plots zo misselijk als een krab. Op de wc kwam alle gin van de vorige avond er ineens weer uit en ik durfde Rambo amper weer onder ogen komen. Dit kan echt alleen mij overkomen: je hele maaginhoud eruit kotsen onder het toeziend oog (nu ja, luisterend oor) van je fuckbuddy, wiens eerste gedachte sowieso was dat ik zwanger was. Ik mompelde gegeneerd dat we niet veel tijd meer hadden om te gaan ontbijten. “Ben je zeker dat je wil gaan ontbijten?”, vroeg hij onzeker. Haha, om een gratis ontbijt af te slaan moest ik echt nog wel wat zieker zijn.

“Mijn plan – boom boom en bye bye – was dus hopeloos in het water gevallen – en helaas niet in het water van ons bubbelbad.”

Het ontbijt was uitgebreid, maar ik durfde me niet aan alles wagen. Zalm mag soms dan wel gemarineerd worden met gin, die gin van de vorige avond was nog altijd niet goed verteerd. Rond tien uur hadden we gedaan met eten en we mochten nog tot elf uur op de kamer blijven, dus ik knipoogde dat we die tijd nog nuttig konden besteden. “Doe normaal, als je ziek bent, gaan we niets doen,” rolde Rambo met zijn ogen. Ik piepte dat het al veel beter ging – hallo, ik had geen ecocheques besteed aan één zielige beurt. “Ja, dat zie ik, je hebt twee happen van je broodje op en eentje van je koffiekoek,” merkte hij sceptisch op. Ugh Rambo, hang de wijsneus zo niet uit. (Side note: ik kreeg wel wat ik wou.)

Mijn plan – boom boom en bye bye – was dus hopeloos in het water gevallen – en helaas niet in het water van ons bubbelbad. Bovendien deed deze nacht mij inzien dat we echt vrienden zouden kunnen zijn als we geen seks hadden. Vroeger dacht ik dat ik de aandacht, de affectie en de seks zou missen als we hier ooit mee stoppen. Maar nu besef ik dat ik hem ook wel ga missen omwille van wie hij is. En dat idee maakt mij best verdrietig.

16 gedachten over “De hotelnacht

Voeg uw reactie toe

  1. Omg!!! Ik heb dat recent ook gehad, over de pot hangen bij een ‘ons’ haha. Nu is het grappig, toen niet. Logisch ook dat je na al die tijd Rambo zou missen als vriend … Ik kijk al uit naar de rest van het verhaal!

    Liked by 1 persoon

  2. Into the wild is dan ook echt zo’n film om even in een existentiële crisis te belanden! Maar misschien was het langs de andere kant wel eens goed dat je zijn andere kant zag en dan ook besefte dat je hem ook wel graag hebt net omdat hij ook zo is 🙂

    Liked by 1 persoon

  3. Oh, wat een mooi en (beetje verdrietig) einde van je blog. Zo verschrikkelijk is dat he, om zoiets mee te maken waar iemand bij is die daar helemaaaaal niet bij mag zijn! Ik vond Into the Wild overigens ook tien keer niks haha.

    Liked by 1 persoon

  4. Oh nee, Into the Wild is ook zo’n weemoedige film. En Rambo komt de ene keer als een echte eikel over, en dan de andere keer is ie precies best wel oké. Wat een rollercoaster moet dat voor jou dan wel niet zijn in het échte leven… Ik leef met je mee!

    Liked by 1 persoon

  5. Wat is dat toch met jongens die zulke gemixte signalen afgeven?! De ene keer moeten ze niks van je hebben en het andere moment delen ze hun hele levensverhaal met je. Ach so, ik hoop dat je je ondertussen beter voelt!

    Liked by 1 persoon

  6. Oh jee, dat is inderdaad niet echt de manier waarop je door je date gezien (of gehoord) wilt worden. Toch ging hij er best aardig mee om eigenlijk! Into the Wild stond trouwens op mijn verplichte literatuurlijst voor Engels, dus die film moesten we ook zien. Dat lijkt me inderdaad nou niet echt de perfecte film om met je date naar te gaan kijken 😉

    Liked by 1 persoon

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

Blog op WordPress.com.

Omhoog ↑

%d bloggers liken dit: