Citytriptrut: Sam op Kos

Weet je wat een slechte combinatie is? Rambo die zijn hart uitstort op hotel en jij die een dikke acht uur later met je ouders op reis vertrekt. Alléén met je ouders. Naar een vijfsterrenhotel op Kos waar je zeven uur per dag alleen wordt gelaten met een infinity pool en je gedachten. Echt een geweldige combinatie. Oh, en je vriendinnen die je te pas en te onpas laten weten dat je hem nu toch écht wel gerust zou moeten laten want dat dat nu eenmaal de slimste beslissing is. Echt, ik haat het dat ik dat meisje ben geworden dat iedereen moet waarschuwen omdat ze zelfdestructief gedrag begint te vertonen. Maar goed, Kos dus.

Sangria en de constante, nooit-aflatende gedachtestroom die door mijn hoofd maalde (ik zweer het je: je had er een stream-of-consciousnessroman over kunnen schrijven waar James Joyce nog een puntje aan kon zuigen) bleek ook al geen al te beste combinatie. Op dag drie vertelde ik namelijk alles over mijn Tinderleven aan mijn mama. Slechtste beslissing van mijn leven en ik ben nog maar begin de twintig. Hé, je kunt niet zeggen dat ik niet ijverig ben. Op dag vier besliste ik dat ik hem gerust zou laten, op dag vijf besefte ik dat ik daar ongelukkig van werd. Enfin, je snapt het. Hij is nog altijd allesbehalve iemand die ik als mijn lief zou willen, maar op de een of andere manier wil ik hem wel in mijn leven. (Ook al is hij soms een beetje een dickhead. Schrap ‘soms’ en ‘een beetje’. Ik zei het al hé, zelfdestructief gedrag.)

“Misschien moest ik de hele Rambo-situatie van me af zetten en wachten op een teken van hierboven. Lekker spiritueel. En toen liet God een aardbeving op me los. I kid you not.

En toen stuurde een vriendin me: “Nu laat je het van hem afhangen hé. Dat is oké, maar besef het gewoon wel. Niet kiezen is ook kiezen.” Hakte er wel in. Dus ik besloot alvast een mini-keuze te maken en het wat meer los te laten en eindelijk ten volle te genieten van die infinity pool en mijn unicorn float (ja, ik ben zo iemand, ja). En toen liet hij natuurlijk weer van zich horen. They smell it, I swear. Misschien moest ik het echt volledig niet meer van mezelf laten afhangen en wachten op een teken van hierboven. Lekker spiritueel. En toen liet God een aardbeving op me los. I kid you not. Ik ben er nog niet goed uit wat voor teken dat dan precies is, maar ik denk dat het een slecht is.

Kos

Heel het hotel moest een nacht in de tuin slapen op strandstoelen. De volgende nachten deed de helft van het hotel dat uit angst voor naschokken nog altijd, maar hé, vijfsterrenhotels en goede bedden, you guys. De dees kroop terug in haar bed. Maar niet voordat papa besloot om met kleren en het licht aan te slapen en alvast de ruimte onder het bureau vrij te maken, zodat we daaronder konden schuilen. Ik weet het niet hé, padre, maar ik denk dat het licht uitvalt bij een aardbeving, dat dat bureau ook wel instort en dat het de mensen geen zak kan schelen of je daar in je pyjama of in je (vreselijke toeristen)kleren staat. No offense.

Verder belde Coca-Cola me ook nog op over de Pukkelpopwedstrijd die ik gewonnen heb. Ik vreesde al dat het toch scam was en dat ze mijn tickets terug gingen eisen, maar ze wilden me gewoon even interviewen. Ja, jongens, ik word geïnterviewd. Hashtag influencer. De bedrijfsjournaliste vroeg naar welke namen ik het meest uitkeek en omdat ik nu eenmaal nogal enthousiast van aard ben (lees: graag en veel over mezelf leuter), noemde ik meteen een vijftigtal bands op, waarvan London Grammar de laatste was. “Dus je gaat helemaal losgaan op London Grammar?”, vroeg de vrouw verveeld. “Euh, nee, dat is niet echt muziek waar je op los kunt gaan,” merkte ik voorzichtig op. Je raadt het al, this one staat met haar hoofd op de website van Coca-Cola met als titel in het groot: “Ik ga echt volledig losgaan op London Grammar.” Great.

“De liveband herhaalde keer op keer dat ze ons op de dansvloer wilden zien staan, om vervolgens een tearjerker van Adele op te leggen. DIK FEESTJE, Y’ALL.”

Verder maakte de liveband me nogal nerveus, om niet te zeggen moordlustig. Een strandvakantie op Kos zou je tot rust moeten brengen, maar dat was bij mij dus niet het geval. Deels door Rambo en omdat ik plots niet wist wat ik met mijn leven aan moest, deels door die grijze zestiger met zijn banjo die ons elke avond van muziek voorzag. Nu moet je weten dat ik nogal gevoelig ben aan bindteksten: die maken of kraken het concert voor mij, anders had ik even goed naar een cd’tje kunnen zitten luisteren. Niet dat ik een cd van die vent zou kopen, but you get the point. Zijn bindteksten herhaalden zichzelf nogal vaak. Hij zei namelijk heel de tijd dat hij er een dik feestje van wilde maken en dat hij ons allemaal op de dansvloer wilde zien en ELK liedje dat hij al gespeeld had, was een tearjerker van Adele, Say Something van X-Tina of Read All About It. DIK FEESTJE, Y’ALL. Jezus Christus.

Soit, verder is Kos heel rustgevend, hoor. We bezochten de boom waaronder Hippocrates zijn eed aflegde (en als ik niet geloof dat dat exact die boom is, maken ze mij vast wel iets anders wijs), het ziekenhuis dat hij liet bouwen (schonen hoop stenen), Kos-Stad, een warmwaterbron (serieus, het is daar al veertig graden, waarom ga je je dan vrijwillig verbranden in water van zeventig graden, it burns, I can tell you that) en onze infinity pool was to die for. Serieus, als ik je een ding mag aanraden: Michelangelo Resort & SPA. Drown in the pool, you won’t even regret it. Meer lezen over de echte bezienswaardigheden van Kos? Dat zijn er niet veel, maar zoek het even op. Ik ben geen 100%-boekje, joh.

9 gedachten over “Citytriptrut: Sam op Kos

Voeg uw reactie toe

    1. Oei, kan ik me voorstellen! Wij hadden een auto gehuurd, maar mijn ouders vinden een dagje het eiland rond met een gehuurde auto echt al heel avontuurlijk, dus ik was echt al in mijn nopjes, haha. Toen we vanop de berg wilden verder rijden, startte die auto zeker een kwartier niet. Ik dacht echt: my God, dit was het dan, nu willen ze nooit meer van bij dat zwembad weg, haha!

      Like

  1. Lijkt me een bizarre situatie tijdens een aardbeving zeg. Wij waren er járen terug (lees: onze eerste vakantie als écht stel haha, kid you not té lang geleden!) op Kos en is nog steeds een super fijne herinnering. Wil zeker nog eens terug naar Griekenland.

    Liked by 1 persoon

  2. Oh jeetje, die aardbeving…wat eng zeg! Ik zou me rot schrikken. En slapen op strandstoelen? Dat lijkt me ook niet echt een feestje op vakantie. Gelukkig was Kos verder wel lekker rustgevend! En hopelijk kun je binnenkort een goede keuze maken over Rambo. Wat is de liefde/daten toch ingewikkeld…

    Liked by 1 persoon

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

w

Verbinden met %s

Blog op WordPress.com.

Omhoog ↑

%d bloggers liken dit: