De wrede ironie van het lot

Friends with benefits: de bedenker van het concept zou zowel gelauwerd als vervloekt moeten worden. Gelauwerd want: hallo casual sex met iemand die je beter kent dan een onenightstand. Vervloekt want: je mag er zeker van zijn dat de nood het hoogst is wanneer de ander niet kan afspreken. En laat ons zeggen dat die nood na het tipifiasco op Pukkelpop vrij hoog was. Het feit dat zowel Rambo als ik nog thuiswonen, maakt het er allemaal niet veel beter op.

Toen ik hem woensdag vroeg om vrijdag af te spreken, wist hij nog niet of hij alleen zou zijn die avond. Echt, zijn mama wordt de nagel aan mijn doodskist (cause of death: 1729 pandapunten). Ik had blijkbaar wel zijn interesse gewekt, want woensdagvond kreeg ik het volgende berichtje: Als ge een vluggertje wilt, moet ge afkomen. Mama is op restaurant.” Ik hield mezelf voor dat ik geen booty call was (goei mop) en dus eigenlijk ‘nee’ zou moeten zeggen. Maar ik ken het lot ondertussen al wel een beetje: sowieso dat het heel erg haar best zou doen om mij recht in mijn gezicht uit te lachen en ervoor te zorgen dat Rambo vrijdag niet alleen zou zijn. En met een vluggertje bedoelde hij wel nog steeds twee uur sexy time. Dus natuurlijk zei ik ‘ja’.

Aangezien mijn mama sinds kort weet dat ik ‘iemand zie’ (grootste fout van mijn leven), zei ik dat ik iets ging drinken. Technisch gezien drink ik ook altijd wel iets bij Rambo, dus helemaal gelogen was dat niet.

Mama: Iets gaan drinken? Met die jongen zeker?
Ik:  Hm, ja.
Mama: Je moet nog in de badkamer zijn zeker voor ik die poets?
Ik: Hm, ja.

Geweldig, mama, vraag anders meteen of ik ga poepen. Anyways, ik weet niet of het het idee was dat we onze tijd nuttig moesten spenderen of het feit dat het alweer even geleden was, maar de seks leek nog beter dan anders. Zelfs Rambo zuchtte na afloop: “Damn, jij weet wat goed is. Wat was dit?” Het spijtige aan de zaak is dat ik dat niet weet. Ik heb geen idee wat ik anders deed – you tell me, Rambo, dan kan ik er misschien nog wat mee uitpakken.

“Toen ik thuiskwam, zag ik dat ik een nieuw Snapchatbericht had. Van bioboy. Ik weet het, long time no see.

Het lot moest natuurlijk een andere manier vinden om mijn leven overhoop te kunnen gooien, dus besloot het een gigantisch ongeval op de autostrade te veroorzaken dat om 23u ’s avonds nog steeds zorgde voor 240 kilometer file en anderhalf uur aanschuiven. Ik besloot Google Maps in te schakelen voor een alternatieve route en zag de batterij van mijn iPhone met de minuut slinken (het plan was om die bij Rambo op te laden, maar als de nood het hoogst is, vergeet je die andere noden even). Al bij al deed ik er ongeveer even lang over als ik bij hem was geweest, chance dat de seks een beetje meeviel. Ik vs. het lot: 1-0.

Toen ik uiteindelijk thuis aankwam, zag ik dat ik een nieuw Snapchatbericht had. Van bioboy. Ik weet het, long time no see. Zowel voor jullie als voor mij. Nieuwsgierig opende ik het bericht: “Ik vind dat je moet weten dat je veel voor mij betekend hebt.” Wacht, wat? Ik vs. het lot: 1-1. Game over.

7 gedachten over “De wrede ironie van het lot

Voeg uw reactie toe

  1. Het is kwart voor tien ’s ochtends maar dat ik de titel van dit bericht zag, wilde ik toch echt even een bak popcorn erbij pakken!!! Haha! Jeminee, die bioboy toch… haha

    Liked by 1 persoon

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

w

Verbinden met %s

Blog op WordPress.com.

Omhoog ↑

%d bloggers liken dit: