De terugkeer van bioboy

Ik haalde het in mijn vorige blogpost al aan: het lot heeft er een handje van weg om mijn leven overhoop te gooien, vooral als alles iets te vlot lijkt te lopen. Ik heb een heleboel leuke projecten lopen op mijn werk, het is een heerlijke nazomer en als mijn frustraties de kop opspelen, is Rambo er. Echt, mannen die klagen over hun teveel aan testosteron hebben nog nooit een menstruatiecyclus meegemaakt die je een week per maand horny as hell maakt. Dit geheel terzijde: mijn leven loopt lekker. Insert wrede ironie van het lot. Want toen ik gisteravond thuiskwam van bij Rambo, had ik een berichtje van bioboy: “Ik vind dat je moet weten dat je veel voor mij betekend hebt.”

Herinneren jullie je bioboy nog? Juist ja, ik moest ook al even nadenken. Oké nee, da’s overdreven, want als ik de stoere praat even achterwege laat, moet ik toegeven dat bioboy ook veel voor mij heeft betekend. Hij was mijn eerste date en er is dan wel niks gebeurd tussen ons, ik had die afwachtende fase wel nodig. Laat ons zeggen dat ik het weinig waarschijnlijk acht dat mijn volgende, minder serieuze Tinderdates er gekomen waren als bioboy er niet was geweest. Maar goed, bioboy liet mij duidelijk weten dat we in de friend zone verzeild waren geraakt en dat was het dan. Buiten een paar occasionele Snapchats had ik al een paar maanden niets van hem gehoord.

“Voor mij er nog aan mocht twijfelen: het lot bestaat en het haat mij.”

Tot nu dus. Ik moet zeggen: hij kiest er zijn momenten wel uit – ik verwachtte in mijn vlaag van postcoïtale blijheid niet bepaald een berichtje van een ex-niets met de boodschap dat ik veel voor hem betekend heb. Maar goed, bioboy en ik raakten aan de praat, haalden een paar herinneringen op en vroegen naar elkaars leven. Ik liet wel nog even achterwege wat ik de voorbije twee uur – of het voorbije half jaar, for that matter – had uitgespookt, dat aspect van mijn leven was misschien iets te eerlijk voor een eerste gesprek na zes maanden. Toch voelde dat ergens ook raar – er is een tijd geweest waarin ik elk detail van mijn leven aan hem vertelde, een tijd waarin hij de eerste was die ik ’s morgens sprak en de laatste die ik ’s avonds hoorde. Ik herinnerde me net waarom hij zo’n leuke gesprekspartner is – bioboy is zo iemand die vol enthousiasme ingaat op wat je zegt – toen hij de volgende bom dropte:

Bioboy: Ik heb echt nog lang in mijn hoofd gezeten met de manier waarop we uit elkaar zijn gegaan. En elke keer weer dacht ik: “Wat heb je nu gedaan met je stomme kop?” Ik had ergens gewoon die sprong moeten wagen met jou, maar ja… Brussel was zo ver en ik heb zo’n druk leven. Ik heb te veel nagedacht toen, mijn eeuwige probleem…
(Wacht, wat?? En hier kom je nú mee op de proppen???)
(Haha, te veel nagedacht. Mijn eeuwige probleem is dat ik te weinig nadenk op dat vlak.)
Ik: Wat een bekentenis ineens! Je had dat toen moeten zeggen, al weet ik wel niet wat ik geantwoord zou hebben…
Bioboy: Ik vond gewoon dat ik het verkloot had door de afstand als excuus te gebruiken.
Ik: Hm, ja, die afstand heb ik je wel kwalijk genomen. We hebben vier maanden gedatet en je wist vanaf dag één waar ik woonde.
Bioboy: Weet gewoon dat ik je een toffe en knappe madam vind en dat dat altijd zo zal zijn.

Echt, dit is zó typisch. Ik heb lang gewacht op dit soort antwoord en nu ik het helemaal niet meer wil, krijg ik het. Voor wie er nog aan mocht twijfelen: het lot bestaat en het haat mij.

4 gedachten over “De terugkeer van bioboy

Voeg uw reactie toe

  1. Op dat gebied snap ik mannen nu toch ook niet. Hoe vaak ik al tegen die verdomde lamp ben gelopen.. Ik zou echt schrik beginnen krijgen als ik iemand leuk vind en mij op dat moment niet moet, maar dan opeens zoveel later dan opeens spijt heeft :/

    Like

  2. Ik had je naam al vaker voorbij zien komen bij reacties op andere blogs die ik lees. Maar single-ready to mingle, tinder enzo sprak me totaal niet aan. Tot ik toch nieuwsgierig werd en een post van je las gevolgd door een half uur je site door spitten om alles te weten te komen over wie Rambo en Bioboy zijn. Ik had echt niet verwacht dat ik zo nieuwsgierig zou zijn, maar de manier waarop je schrijft is ook zo leuk! Je hebt echt een leuke blog!

    Liked by 1 persoon

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

w

Verbinden met %s

Blog op WordPress.com.

Omhoog ↑

%d bloggers liken dit: