Bioboy en biogirl

Ik schreef een tijdje geleden al dat bioboy een halfslachtige poging deed om mij terug te krijgen en daarna terug bij zijn ex-friends with benefits ging aankloppen. Al zijn vrienden verwensten hem omdat hij haar terug wilde, maar yolo Sam sprak – veel te goed voor deze wereld – de volgende gevleugelde woorden: “Luister naar niemand en doe waar je zin in hebt.” En dat is wat bioboy deed. Blijkbaar had hij zin in een tripje naar Athene om hun two week anniversary te vieren. En ik heb het druk op mijn werk, maar ik kon het toch niet laten om een extra lange middagpauze te nemen en heel het Athene-Facebookalbum uit te pluizen. Inclusief dabs, duckfaces en peace-vingers. Ik weet het nu wel zeker. God bestaat en Hij heeft mij beschermd tegen mijn grootste vergissing ooit.

Samen met mijn zus en neefje zit ik in een Messenger-chatgroep en ik stuurde hen meteen een paar foto’s door. Mijn neefje (oké, neef, hij is bijna veertien, maar ik zit in denial) is de coolest kid in town en reageerde als volgt: “Hahahaha, amai die is lelijk, die doet pijn aan mijn ogen.” En de waarheid komt uit een kindermond (we negeren voor de vorm even dat hij al veertien is). Zolang bioboy en ik maar allebei weten dat ik tien keer knapper ben. Of toch zeven.

“Nee, ik ben niet jaloers, Rambo, ik ben gewoon goed in het verzamelen en ordenen van informatie.”

Toen hij enigszins uitgelachen was, stuurde hij nog: “Ge moet in de reacties ‘lelijk koppel’ schrijven.” Oké, zie je nu wel dat hij nog een kindermond heeft. “Of nee wacht, ik doe het zelf. Oké, ik ben binnen op insta, wat moet ik doen om die foto te kunnen zien?”. Jep, the kid made Instagram to stalk her. Ik heb hem wel duidelijk gemaakt dat dat er misschien lichtjes (maar dan ook alleen maar lichtjes) over ging.

Toen ik die andere man in mijn leven met het EQ van een 14-jarige vertelde over de nieuwe vlam van bioboy bevond zijn mening zich volledig aan de andere kant van het spectrum: “Wel een knappe griet.” Ugh Rambo, you’ve never disappointed me more.

Rambo: Oké, nee, akkoord, ik heb haar insta gecheckt, het was één flatterende foto.
Ik: Ha, dat lijkt er al meer op.
Rambo: Oké, nee, ze is niet knap. Wel een mooi lichaam tho.
Ik: Da’s waar, goei benen, misschien zelfs beter dan de mijne.
Rambo: Ik zou ze nog wel doen, zo eenmalig.
Ik: Gij zou alles doen. Maar ja please, doe ze.
Rambo: Da’s niet waar. En ik zou die woorden terugnemen want ze beledigen eigenlijk vooral jou.

Toen ik bioboy en zijn vlam even later (oké, waarschijnlijk een half uur later) nog eens aan een inspectie wilde onderwerpen, merkte ik op dat ze er een nieuwe volger bijhad. Oh no, you did not, Rambo. Ik confronteerde hem met zijn zieke stalkskills (I taught him so well) en hij reageerde: “Hé, rustig, kleine, ik fix dat hier voor u, hé. Voor u. Hebt ge gezien hoe lelijk die griet is? Precies wel veel bezig met dat grietje, gij, jaloers quoi?” Nee, ik ben niet jaloers, Rambo, ik ben gewoon goed in het verzamelen en ordenen van informatie. En doe mij een plezier en laat het stalken over aan de mensen die er iets van kennen (lees: aan mij). Een half uur later stond de Instagram-feed van biogirl op privé. Waarschijnlijk omdat een of andere vreemde snuiter haar ineens volgde. Je bent bedankt, Rambo. For real.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

w

Verbinden met %s

Blog op WordPress.com.

Omhoog ↑

%d bloggers liken dit: