All the very best of us string ourselves up for love

You made a slow disaster out of me. Zo zingt The National dat en ik denk dat de uitspraak ‘de nagel op de kop slaan’ niet meer op zijn plaats kon zijn. Rambo flirt er de laatste tijd weer goed op los en na The National was hij van plan om mij alle hoeken van zijn kelder te laten zien. Begrijp me niet verkeerd, ik had heel veel zin in The National (duh, Vanderlyle Crybaby Geeks meekwelen met Matt is life), maar ook echt in dat laatste. Echt. En ik had nog maar twee zinnen met hem gewisseld en ik wist al dat hij niet in the mood was. Een normaal meisje dat zich niet graag compleet belachelijk maakt, zou het daarbij laten. Not me.

Ik was van mening dat hij dat weekend dan maar geen loze beloftes had moeten zitten maken. Na The National zeurde ik hem daarom de oren van zijn kop: “Hoezo, je bent moe? Sinds wanneer hangt je libido af van hoe vroeg je in je bed moet kruipen? Holy moly Rambo, hoe saai ben jij geworden, echt een bompa. Komaan, ik heb goesting.Je hoort het al, not my proudest moments. Maar in my defense, hij heeft mijn kop zot gemaakt, dus het was ook wel een beetje on him. Ik ben een goede verliezer en wist na twee nee’s ook al wel hoe de vork in de steel zat, maar ik wilde hem graag wat uitdagen. (Oh God, als ik dit hier zo lees… #MeToo voor Rambo.) Het hielp ook niet echt dat mijn vriendinnen maar al te graag wat olie op het vuur gooiden.

“‘Hij is moe en vooral ook saa-haaaaai’, stuurde ik naar mijn vriendinnen.”

Zuid-Afrikaanse partners in crime J en L stuurden ongeveer gelijktijdig na afloop van het concert: “En? Al in de kelder?” Ik stuurde ongeveer hetzelfde als wat ik Rambo al de hele avond naar zijn kop slingerde: “Hij is moe en vooral ook saa-haaaaai.” Hij las over mijn schouder mee (wat ook niet moeilijk is, die kerel is bijna twee meter) en trok een wenkbrauw op toen hij het antwoord van vriendin J zag: een selfie met de niet mis te verstane caption “Geen ruzie, lovers, peace and sex!” Ik proestte het uit, maar Rambo keek mij nogal geïrriteerd aan. Altijd al geweten dat hij geen hippie was.

Ook op de treinrit terug naar huis was vriendin L er voor wat avondlijk vertier: “Cute, jullie. Kunnen jullie niet gewoon dat irritante koppel zijn dat heel de trein ophitst door wat te staan kussen?” Rambo heeft altijd al een zwak gehad voor haar en kon de hilariteit van de situatie nu eindelijk ook inzien. “Nice sexting wel, go on,” stuurde hij met mijn gsm.

Vriendin L: Het is zelfs nog beter in het echt, dus ga eens gewoon samen naar huis en gebruik die vingers ergens anders dan op die gsm.
Ik: Never mind, kan hij toch niet zo goed. Maar soit, ik ben dan ook zijn Werchterchick niet hé. Niet dat die zijn kale kop wilt, bummer.

Daar kon hij plots weer iets minder mee lachen, maar goed. Ik weet mijn steken onder de gordel zorgvuldig uit te kiezen, en ik vond deze bijzonder gerechtvaardigd. Eikel. Hij liet mij fijntjes weten dat ik een goed lief nodig heb die ik vaker dan een keer per maand kan zien, want dat dat duidelijk niet voldoende is. Tell me something I don’t know, Rambo. Hij merkte gemeen op dat hij toch echt niet de enige kon zijn met wie ik praatte op Tinder. Ik bevestigde inderdaad dat dat niet zo was, maar dat hij blijkbaar niet snapte dat ik geen zin heb om zomaar met iedereen de koffer in te duiken. Snapte hij inderdaad niet. Echt, jongens. Toen de trein stopte en ik met tegenzin afdroop, zei ik hem nog vaarwel met de gevleugelde woorden: “Slaapwel hé, bompa.”

“Bij elke andere jongen zou ik me doodschamen voor deze ziekelijke uitbarsting der zieligheid.”

En ja, ik weet het, ik heb misschien een beetje (hahaha) overdreven en het was ook best zielig, maar ik blijf erbij dat hij mij geen valse hoop had moeten geven. En ik weet niet wat het is, maar die jongen brengt echt het slechtste in mij naar boven. Bij andere jongens besef ik: oké Sam, eindeloos ranten is niet de manier om deze discussie te winnen, calm your tits. Maar die filter heb ik bij Rambo niet: ik gooi er zomaar alles uit. Echt, bij een andere jongen zou ik me doodschamen voor deze ziekelijke uitbarsting der zieligheid, maar nu denk ik alleen maar: “Het is Rambo, chill.” En eerlijk? Daar ben ik eigenlijk best blij om. Al had The National wel nog een nasleep…

Een gedachte over “All the very best of us string ourselves up for love

Voeg uw reactie toe

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

w

Verbinden met %s

Blog op WordPress.com.

Omhoog ↑

%d bloggers liken dit: